Ametyst – pochodzenie, właściwości i zastosowanie

Ametyst jest minerałem, przezroczystą odmianą kwarcu mlecznego o fioletowej, purpurowej lub fioletowo-purpurowej barwie. Zawdzięcza ją obecności żelaza i promieniowaniu radioaktywnemu.

Intensywny kolor kamienia nie zmienia się do 250 stopni C., podgrzany powyżej tej temperatury staje się bezbarwny, przy 500 stopniach C. staje się cytrynowy. Tworzy kryształy o pokroju słupkowym, rzadziej igiełkowym, rzadko powstają kryształy o długości powyżej 10cm.

Najczęściej występuje w formie szczotek krystalicznych w pustkach skalnych (geodach, druzach, szczelinach), wykształca zbite i ziarniste skupienia. Często wykazuje charakterystyczne smugowanie/ wstęgowanie (naprzemienne ułożenie warstw i różnym natężeniu barwy). Jest kamieniem półszlachetnym używanym w jubilerstwie.

Nazwa ametystu pochodzi z język greckiego i oznacza „trzeźwy” – a(nie)-méthystos (pijany). Według greckich wierzeń, spożywanie wina z ametystowych czar zabezpieczało przed upiciem się.

 

Starożytni Grecy nosili ametyst i rzeźbili z niego naczynia do picia, wierząc, że zapobiegnie to zatruciu. ametyst był także wykorzystywany jako kamień szlachetny przez starożytnych Egipcjan, był powszechnie stosowany w starożytności jako baza do grawerowania kamieni szlachetnych.

Średniowieczni europejscy żołnierze nosili ametystowe amulety jako talizmany ochronne w bitwie – wierząc, że ametysty leczą ludzi i utrzymują ich zimną krew. Biskupi anglikańscy noszą pierścień biskupi często wysadzany ametystem, co jest nawiązaniem do opisu apostołów jako „niepijanych” w dniu Pięćdziesiątnicy w Dziejach Apostolskich 2:15. W Apokalipsie Św. Jana stanowi ozdobę dwunastej warstwy fundamentu niebieskiego Jeruzalem (Ap 21:20).

Już od VII wieku ametyst stał się symbolem godności wśród kleru. Ametystem zdobione były też krzyże noszone na złotych łańcuchach przez opatów, prałatów i kanoników. W skarbcu katedry krakowskiej znajduje się pierścień kardynalski z ametystowym oczkiem należący do Karola Wojtyły. Aż do XVIII wieku ametyst był zaliczany do kardynalnych, czyli najcenniejszych kamieni szlachetnych (obok diamentu , szafiru , rubinu i szmaragdu). Jednak od czasu odkrycia rozległych złóż w miejscach takich jak Brazylia stracił większość swojej wartości.

Ametyst występuje w dużych ilościach wśród tworów pneumatolitowych i hydrotermalnych; także wśród skał osadowych (żwiry, piaski). Występuje także w próżniach pogazowych skał bazaltowych. Występuje w Brazylii, Urugwaju, Iranie, USA, Rosji, Sri Lance, Madagaskarze, w Niemczech oraz w Polsce.

Ametyst do dziś jest symbolem trzeźwości – także w wymiarze duchowej świadomości. Osoba, która boryka się z problemem alkoholowym powinna koniecznie zapatrzeć się w ten kamień – nosić go w kieszeni lub powiesić na szyi. Ametyst będzie zapobiegał upiciu się oraz będzie przeciwdziałał pociągowi do alkoholu.

Energia ametystu może się również okazać pomocna także przy innych uzależnieniach. Kamień ma zdolność do wynoszenia wiedzy na wyższe poziomy, wspomaga w rozwoju duchowym, poprawia kreatywność, pomaga rozwinąć pasje. Dzięki wpływom ametystu łatwiej jest przyswoić nowe idee i doprowadzać podjęte projekty do skutku. To talizman sukcesu i koncentracji.

Znany jest także jako jeden z bardziej efektywniejszych kryształów uzdrawiających – ludzi, zwierzęta oraz rośliny. Powinno umieścić się go w miejscach gdzie rośliny nie chcą rosnąć lub tam gdzie nie chcą przebywać zwierzęta.

Ametyst neutralizuje negatywną energię danego miejsca, przy pomocy proszku ametystowego można oczyścić dom z wszelkiego rodzaju robactwa. W kwestiach zdrowia – ametyst wzmacnia układ odpornościowy, zmniejsza ból, obrzęk i zasinienia. Z powodzeniem można wykorzystywać go w leczeniu schorzeń i zapaleń stawów.

 

Energia ametystu łagodzi także migreny i bóle głowy, zmniejsza napięcie nerwowe i redukuje stres. Kamień jest także pomocny w chwili śmierci – pomaga bowiem duszy przejść do krainy umarłych. Działanie ametystu redukuje zaburzenia obsesyjno-kompulsywne i nadpobudliwość, wycisza emocje – warto umieścić go w dziecięcym pokoju.

Umieszczony przy łóżku, pod poduszką lub pod materacem wspomoże w walce z bezsennością i będzie stymulować przyjemny sen. Dzieciom okaże się pomocny w przypadku powtarzających się koszmarów i lęków wobec ciemności.

Umieszczony na biurku zachęci dziecko do nauki, ułatwi przyswajanie wiedzy, dziecko będzie miało bardziej otwarty umysł i łatwiej będzie wypowiadało swoje myśli. Z tej samej przyczyny ametyst polecany jest także wszystkim uczniom i studentom w obliczu sprawdzianów i egzaminów. Jest silnym kamieniem ochronnym – chroni użytkownika przez negatywna energia, atakami psychicznymi, stresem, niezdrowym wpływem środowiska oraz osobami, które są wrogo nastawione.

Ametyst potrafi przekształcić złą energie w pozytywną i pełną miłości, skutecznie ją odbija, tworzy duchową tarczę na całym ciele.

Ametyst jest „kamieniem duszy”, ułatwia komunikację ze swoim wewnętrznym ja. Wspomaga otwieranie wewnętrznych kanałów energetycznych, wspomaga telepatię, jasnowidzenie, komunikację z aniołami, umożliwia poznanie poprzednich wcieleń. Dostarcza wewnętrznej siły i stabilności.

Jest jednym z najlepszych i najczęściej polecanych kamieni do medytacji. Stymuluje najwyższą wibrację czakry Trzeciego Oka, kieruje umysł ku głębszemu zrozumieniu. Aby odprężyć ciało i zwiększyć świadomość zalecane jest trzymanie pojedynczych kryształów ametystu w lewej ręce podczas medytacji. Przynosi duchowe przewodnictwo, zdrowy rozsądek i realistyczne cele – harmonizuje własne życie, ułatwia także procesy decyzyjne.

Ametyst można oczyszczać w strumieniu wody i ładować poprzez wystawienie na działanie promieni słonecznych.

Kamienie szlachetne, półszlachetne i energetyczne

SKOMENTUJ

Dodaj komentarz
Wpisz swoje imię