W badaniach opublikowanych w prestiżowych czasopismach medycznych naukowcy informują o kolejnych przypadkach, w których osoby zakażone wirusem HIV pozostają wolne od wirusa długo po zaprzestaniu terapii antyretrowirusowej. Te wyjątkowe przypadki rzucają nowe światło na możliwości całkowitego wyleczenia HIV.
Do tej pory w literaturze naukowej opisano co najmniej siedem osób na świecie, które zostały uznane za wyleczone z HIV po przeszczepie komórek macierzystych (HSCT) – procedurze, która zastępuje układ odpornościowy pacjenta układem dawcy.
Jak wygląda historia tych przypadków?
-
Pierwszy pacjent znany jako „berliński pacjent” – Timothy Ray Brown – został uznany za wyleczonego z HIV po przeszczepie szpiku kostnego w 2008 r., który miał na celu leczenie nowotworu krwi. Dzięki temu organizm Brown’a był odporny na HIV, co doprowadziło do trwałej remisji wirusa nawet po odstawieniu leków.
-
Drugi przypadek to Adam Castillejo, znany jako „londyński pacjent”, którego leczenie zakończyło się sukcesem i który pozostaje wolny od wirusa od kilku lat.
-
Kolejne przypadki obejmują osoby takie jak „Düsseldorf patient”, a także inne, u których po przeszczepie nie wykryto HIV po długim okresie obserwacji.
Co pokazuje nauka?
Po pierwsze przeszczepy komórek macierzystych od dawców z naturalną odpornością na HIV (mutacja CCR5-Δ32) dały najlepsze wyniki w usuwaniu wirusa.
Jeden z ostatnich przypadków wskazuje, że możliwe jest uzyskanie trwałej remisji HIV nawet wtedy, gdy dawca ma tylko jedną kopię wariantu genetycznego CCR5, co wcześniej uważano za mniej skuteczne.
Do tej pory wszystkie znane przypadki wyleczenia HIV dotyczyły osób, które poddały się przeszczepowi w związku z inną chorobą (np. białaczką lub chłoniakiem), co oznacza, że metoda ta nie jest standardowym leczeniem dla większości osób z HIV ze względu na wysokie ryzyko i złożoność procedury.
Te przypadki nie tylko potwierdzają, że całkowite wyleczenie HIV jest możliwe – choć ekstremalnie rzadkie – ale także pomagają naukowcom zrozumieć, w jaki sposób można próbować opracować bezpieczniejsze i bardziej uniwersalne terapie, np. oparte na edycji genów, immunoterapii lub innych zaawansowanych technikach.
