Niedobór witaminy P

Ogólnym mianem witaminy P określa się mieszaninę ok. 30 związków chemicznych – głównie rutynę i hesperydynę, które należą do bioflawonoidów cytrusowych.

Chociaż te związki organiczne zaliczane są do grup witamin, kwestia ta w medycynie jest dyskusyjna. Do tej pory poznano ok 7000 różnych rodzajów bioflawonodiów, do najbardziej rozpoznawalnych (oprócz wyżej wymienionych) należą także kwercetyna, kemferol i eriodykcol.

 

Związki bioflawonoidów odkrył w 1936 roku węgierski badacz Albert Szent-Gyorgyi (odkrywca witaminy C) – wyizolował je z soku z cytryny i czerwonej papryki, nadano im zbiorową nazwę witaminy P. Po latach badań stwierdzono jednak, że witamina P jest w istocie zbiorem flawonoidów, które towarzyszą witaminie C – ułatwiają jej przyswajanie, zmniejszają ryzyko wylewów, występowania krwawień, wzmacniają także układ odpornościowy.

Jak widać, witamina P jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu, który potrafi ją produkować – są to jednak ilości niewystarczające do prawidłowego rozwoju – z tej przyczyny, witamina P dostarczana być musi z pożywieniem. Jakie jeszcze funkcje sprawuje witamina P? Jakie są przyczyny, objawy i skutki jej niedoboru? Jak się je leczy?

Funkcje witaminy P w organizmie

Związki określane mianem witaminy P mają szerokie zastosowanie w organizmie człowieka, w wielu aspektach podobne do działania witaminy C:

  • odpowiada za wchłanianie i przyswajanie witaminy C;
  • zmniejsza ryzyko występowania wybroczyn na skórze;
  • minimalizuje ryzyko wystąpienia krwawień i wylewów;
  • wpływa na układ immunologiczny – poprawia odporność organizmu;
  • ochrania organizm przed infekcjami;
  • wykazuje właściwości antyoksydacyjne i przeciwobrzękowe;
  • wykazuje działanie przeciwnowotworowe;
  • wykazuje działanie przeciwgrzybiczne;
  • wspiera leczenie miażdżycy;
  • uszczelnia naczynia krwionośne i reguluje ich przepuszczalność;
  • odpowiada za regulację poziomu cukru we krwi;
  • bierze udział w procesach utleniania i rozkładu aminokwasów, węglowodanów i kwasów tłuszczowych;

 

  • zapobiega tworzeniu się siniaków;
  • wykazuje korzystne działanie na mięsnie gładkie w przewodach żółciowych;
  • wykazuje działanie przeciwwrzodowe;
  • wykazuje działanie przeciwalergiczne;
  • ochrania skórę przed szkodliwym działaniem promieniowania UV;
  • podtrzymuje działanie adrenaliny;
  • obniża ciśnienie krwi;
  • ma korzystny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie mózgu;
  • wpływa na dobry stan psychiczny;
  • wspomaga likwidację wolnych rodników;
  • minimalizuje ryzyko wystąpienia chorób mięśnia sercowego;
  • odpowiada za stan tkanki łącznej;
  • usprawnia przepływ krwi w naczyniach wieńcowych;
  • wykazuje działanie przeciwwstrząsowe.
  • Przeczytaj: Ile kalorii mają owoce?

Witamina P znajduje swoje zastosowanie także w kosmetyce – szczególnie doceniana jest tutaj właściwość bioflawonoidów, która zapewnia szczelność naczyniom krwionośnym i zapobiega ich pękaniu. Witamina P jest obecna w wielu preparatach dedykowanych skórze naczynkowej, wrażliwej i dojrzałej. Wzmacnia naczynka włosowate i zapobiega ich nadmiernemu pękaniu. Jest obecna także w preparatach przeciwzmarszczkowych oraz uelastyczniających i zmiękczających skórę. Można ją również znaleźć w produktach o działaniu przeciwzapalnym przeciwgrzybiczym, w balsamach po opalaniu oraz w szamponach przeciwłupieżowych.

Dzienne zapotrzebowanie na witaminę P uzależnione jest od wieku. Różne źródła wskazują różne dane, ogólnie zalecane dawki to:

  • dzieci: od 4 do 6 lat – 14mg;
  • dzieci: od 7 do 9 lat – 17mg;
  • dzieci: od 10 do 17 lat – 24mg;
  • dorośli – 25mg;
  • kobiety w ciąży i karmiące piersią: 35mg.

Zwiększone zapotrzebowanie na witaminę P wykazują osoby z obniżoną odpornością oraz kobiety w okresie przekwitania.

Przyczyny niedoboru witaminy P

Jako, że witamina P jest obecna w większości wszędzie tam, gdzie witamina C – przyczyny jej niedoboru są podobne. Główną przyczyną jest nieprawidłowa, niezbilansowana dieta uboga w warzywa i owoce. Często niedobór bioflawonoidów obserwuje się u osób odchudzających się i pracujących fizycznie. Do grupy ryzyka niedoborów witaminy C należą:

Objawy i skutki niedoboru witaminy P

W czasie niedoboru witaminy P obserwuje się wzmożoną kruchość naczyń krwionośnych, skłonność do pojawiania się wybroczyn, występowania obrzęków oraz siniaków. Mogą występować zmiany skórne, włącznie z pieczeniem i swędzeniem. Dodatkowo mogą wystąpić:

  • krwawienia z dziąseł;
  • utrudnione gojenie się ran;
  • ogólne osłabienie organizmu;
  • nieprawidłowe wchłanianie witaminy C i jej niedobór;
  • spadek odporności organizmu;
  • zwiększone ryzyko występowania chorób układu krwionośnego;
  • biegunka i wymioty (w skrajnych przypadkach);
  • u osób z chorobą wrzodową i cukrzycą występuje zaostrzenie objawów chorobowych.

 

Dieta

Witamina P występuje w żywności dość powszechnie. Największe jej ilości zawierają owoce cytrusowe: cytryny, pomarańcze i grejpfruty; ponadto znajdziemy ją w jeżynach, wiśniach, morelach i aronii. Poza owocami bogate pokłady witaminy P znajdują się w podrobach drobiowych i mięsie drobiowym, tuńczyku i łososiu. Dobrym źródłem są również: czerwone wino, papryka, kapary, gryka, głóg, mięta, dziurawiec i czarny bez.

Chcesz wzmocnić układ odpornościowy? Wprowadź poniższe produkty do swojej diety

 

SKOMENTUJ

Dodaj komentarz
Wpisz swoje imię