Koniczyna łąkowa – właściwości, zastosowanie, przeciwwskazania

Koniczyna łąkowa (czerwona) należąca do rodziny bobowatych to roślina występująca pospolicie w całej Europie, Azji środkowej, północnej Afryce, Australii i Ameryce.

Wykorzystuje się ją jako paszę dla bydła i koni, jest rośliną jadalną, którą także człowiek może spożywać na surowo (z wyłączeniem korzeni, które można jeść po wcześniejszym ugotowaniu). Koniczynę wykorzystuje się również jako roślinę leczniczą, m.in. do łagodzenia bóli menstruacyjnych, dla wspomagania układu pokarmowego i nerwowego. Poniżej przedstawiamy właściwości i zastosowanie koniczyny łąkowej.

Składniki

Koniczyna skrywa w sobie prawdziwe bogactwo składników prozdrowotnych. Znajdziemy w niej witaminy C i E; składniki mineralne: miedź, kobalt, potas, wapń, mangan, cynk, krzem, żelazo i siarkę. Nieocenione dla zdrowia są również zawarte w niej: barwniki antocyjanowe, flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe, kwas salicylowy, olejki eteryczne, karoten, estrogeny roślinne oraz izoflawony.

Właściwości i zastosowanie

Wyciągi z kwiatów i ziela koniczyny regulują apetyt, procesy trawienne i wypróżnianie. Wspierają pracę wątroby oraz pęcherzyka żółciowego. Napar polecany jest w leczeniu niestrawności. Koniczyna usprawnia pracę jelit i łagodzi zaparcia. Działa również antyoksydacyjnie i przeciwzapalnie, co zawdzięcza znacznej zawartości antocyjanów i flawonoidów. Dzięki nim korzystnie wpływa również na układ krwionośny – obniża ciśnienie krwi, wzmacnia naczynia krwionośne oraz korzystnie oddziałuje na serce. Przyczynia się również do obniżania poziomu złego cholesterolu minimalizując ryzyko wystąpienia miażdżycy.

Polecana jest także kobietom w czasie menstruacji, łagodzi napięcia przedmiesiączkowe. Najbardziej znana jest ze swoich właściwości łagodzących objawy menopauzy, co potwierdzone zostało wieloma badaniami naukowymi. Koniczyna łąkowa spośród wszystkich roślin z gatunki Trifolium zawiera największe ilości fitoestrogenów, zawdzięczając swoje właściwości ponad 30 różnym izoflawonom. Codzienne przyjmowanie ok 80mg ekstraktu z czerwonej koniczyny redukuje ilość uderzeń gorąca, wykazuje działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne oraz antyproliferacyjne. Wyciąg z koniczyny ma działanie uspokajające i wyciszające; łagodzi napięcia i ułatwia zasypianie.

 

Napary z koniczyny łagodzą objawy zapalenia układu moczowego. Związki zawarte w koniczyny zabijają grzyby, wirusy oraz bakterie, łagodzą także dolegliwości reumatyczne. Z tych powodów napar z koniczyny może być wykorzystywany zewnętrznie jako środek o działaniu odkażającym. Polecana jest również wspomagająco w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych – wykazuje m.in. działanie wykrztuśne.

Koniczyna może być również stosowana na trądzik orz na wszelkie zapalne zmiany skórne, także na zmiany łuszczycowe. Przyspiesza gojenie się ran oraz łagodzi odmrożenia. Stosuje się ją ze względu na działanie estrogenne oraz stabilizujące działanie hormonów. Zastosowana miejscowo na zmiany skórne będzie je łagodzić, zastosowana wewnętrznie zminimalizuje łojotok. Kosmetolodzy zalecają kąpiele z dodatkiem kwitów koniczyny łąkowej, która ma właściwości wzmacniające, odkażające i odtruwające skórę. Aby przygotować kąpiel potrzebujemy garść kwiatów koniczyny, którą zalewamy 2l wrzątku i przykrywamy. Po 30 minutach odcedzamy i dolewamy do wanny. Kąpiel powinna trwać 15-30 minut. Podwyższając poziom estrogenów, koniczyna nie zwiększa jednocześnie ryzyka wystąpienia nowotworu (co może mieć miejsce w terapii hormonalnej).

Koniczyna zapobiega także androgenicznemu łysieniu, minimalizuje wypadanie włosów wywołane zaburzeniami hormonalnymi. Mieszankę koniczyny, lipy i ziela krwawnika można stosować jako płukankę do włosów o działaniu wzmacniającym włosy i przeciwłupieżowym. Aby ją przygotować potrzebujemy 30g suszonej koniczyny, 15g kwiatów lipy oraz 15g ziela krwawnika. Zioła zalewamy litrem wody i gotujemy na wolnym ogniu przez 1 minutę. Kiedy preparat ostygnie, przecedzamy go i możemy przystąpić do mycia włosów (2-3 razy w tygodniu).

Świeże kwiaty koniczyny można wykorzystywać jak okład o działaniu przeciwświądowym, przeciwbólowym przy ukąszeniach owadów. Okład wykonujemy poprzez rozgniecenie kwiatu koniczyny i przyłożenie go w miejsce ukąszenia.

Popularnością cieszy cię również nalewka z koniczyny czerwonej. Aby ją przygotować należy 50g suszonych kwiatów zalać 250ml alkoholu 40-60%, zakręcić i odstawić na 2-3 tygodnie. W tym czasie naczyniem należy potrząsać codziennie lub co dwa dni. Na koniec nalewkę przefiltrowujemy i przelewamy do czystej butelki.

Napar z koniczyny można stosować miejscowo na zmiany skórne, jako płukankę do płukania jamy ustnej oraz spożywać. by go przyrządzić 1 łyżkę suszonych kwiatów zalewam szklanką wrzącej wody i pozostawiamy pod przykryciem na 30-40 minut. Po tym czasie należy napar przecedzić. Napar spożywać można 2 razy dziennie.

Zastosowanie w kuchni

Koniczyna łąkowa jest jadalna – w postaci surowej może być dodatkiem do sałatek, można ją również dusić z dodatkiem świeżych ziół, tłuszczu, czosnku oraz szpinaku. Chętnie wykorzystywana jest do przygotowania naparu, jako składnik zup, galaretek i wypieków.

Dawkowanie i przeciwskazania

Zalecane dawkowanie koniczyny wynosi ok 500mg dziennie w dwóch dawkach. Koniczyna przez większość ludzi jest dość dobrze tolerowana, podobnie jak w przypadku innych preparatów ziołowych należy zachować ostrożność – u niektórych osób może bowiem wywołać działanie niepożądane: bóle głowy, nudności, wymioty, bóle mięśniowe, plamienia śródcyklowe, rozregulowanie cyklu miesiączkowego, może powodować także reakcje alergiczne – najczęściej wysypkę lub pokrzywkę.

Poziomka – składniki odżywcze i właściwości

Posłuchaj naszych podcastów:

SKOMENTUJ

Dodaj komentarz
Wpisz swoje imię