Triada nuklearna – „tajna broń” super mocarstw

Tylko dziewięć krajów na świecie posiada broń nuklearną. Należą do nich:

  • Chiny,
  • Francja,
  • Stany Zjednoczone,
  • Wielka Brytania,
  • Korea Północna,
  • Izrael,
  • Pakistan,
  • Rosja,
  • Indie.

Chiny, Francja, Rosja, USA i Wielka Brytania są również wśród 191 państw, które podpisały Układ o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej (NPT).

Zgodnie z tą międzynarodową umową, kraje wchodzące w jej skład muszą zredukować zapasy posiadanych głowic nuklearnych (teoretycznie zobowiązują się do ich całkowitej eliminacji), nie mogą sprzedawać technologii budowy broni jądrowej do krajów które jej nie posiadają oraz do zaprzestania prób rozwoju technologii broni nuklearnej.

Indie, Izrael i Pakistan nigdy nie przystąpiły do NPT, a Korea Północna opuściła ją w 2003 roku. Izrael jest jedynym krajem z dziewięciu, który nigdy formalnie nie uznał swojego programu nuklearnego, ale powszechnie przyjmuje się, że posiada głowice nuklearne.

 

Samo posiadanie głowic nuklearnych jest dużo mniejszym zagrożeniem niż posiadanie głowic i możliwości ich transportu i wystrzeliwania. Pojęcie triada nuklearna odnosi się do trzech metod przenoszenia arsenału jądrowego – morskiego, lądowego i powietrznego.

Głowice bojowe mogą być wystrzeliwane z powietrza przez bombowce strategiczne z bombami grawitacyjnymi lub pociskami manewrującymi, z morza przez okręty podwodne z pociskami balistycznymi lub z podziemnych silosów mieszczących międzykontynentalne pociski balistyczne. Łącznie te metody dostarczania są określane jako „Triada”.

Między Stanami Zjednoczonymi i Federacją Rosyjską od 2010 roku również istnieje dwustronny traktat międzynarodowy New START – New Strategic Arms Reduction Treaty. Zgodnie z postanowieniami tego traktatu każda ze stron zobowiązała się do ograniczenia liczby swoich głowic nuklearnych dla rozmieszczonych pocisków ICBM i SLBM do łącznie 1550 sztuk. Do limitu tego wlicza się ciężkie samoloty bombowe, gdzie każdy pojedynczy samolot uznaje się za jedną głowicę. Umowa ustanowiła także łączny limit 800 rozmieszczonych i nierozmieszczonych wyrzutni pocisków ICBM oraz SLBM, a także ciężkich samolotów bombowych zdolnych do przenoszenia uzbrojenia nuklearnego, przy czym łączna liczba rozmieszczonych wyrzutni ICBM, SLBM oraz ciężkich samolotów bombowych nie może przekroczyć 700.

Wszystkie dane dotyczące broni jądrowej są szacunkowe, ale według Federacji Naukowców Amerykańskich Rosja ma 5977 głowic jądrowych. Stany Zjednoczone mają łącznie 5550 broni jądrowej, spośród nich około 3800 to głowice aktywne. Rosja i USA mają razem 90% światowych głowic nuklearnych.

Stany Zjednoczone oświadczyły, że muszą utrzymać wszystkie trzy odnogi Triady, aby wspierać politykę odstraszania – wiarygodną groźbę odwetu w przypadku zaatakowania ich lub sojusznika. Argumentem jest, że Triada umożliwia drugie uderzenie – zdolność do odwetu w przypadku ataku nuklearnego – ponieważ każda noga jest zabezpieczeniem przed niepowodzeniem innej.

 

Amerykański Inwentarz rozmieszczonych systemów przenoszenia – triady nuklearnej, składa się z:

  • 66 bombowców oraz samolotów myśliwskich o podwójnej zdolności;
  • 14 okrętów podwodnych z rakietami balistycznymi; oraz
  • 400 silosów na międzykontynentalne rakiety balistyczne.

Rosja posiada:

  • 320 silosów,
  • 66 bombowców i samolotów myśliwskich oraz
  • 10 okrętów podwodnych.

USA

Powietrze

Istnieją dwa różne systemy broni jądrowej dostarczane samolotem: pociski manewrujące odpalane z powietrza jądrowego (ALCM), które są naprowadzane i bardzo celne, oraz bomby grawitacyjne, które wymagają rozmieszczenia samolotu w pobliżu pożądanego celu. Bombowce B-52 są wyposażone w ALCM z końcówkami nuklearnymi, a bombowce B-2 mają zdolność bomb grawitacyjnych. Obecnie rozmieszczono 20 B-2 i 46 B-52.

B-2 może przenosić do 16 bomb nuklearnych, takich jak bomby grawitacyjne B61-7, B61-11 i B83-1. Każdy bombowiec B-52 przenosi do 20 ALCM, takich jak AGM-86B.

Morze

Morski odcinek Triady składa się obecnie z 14 okrętów podwodnych z pociskami balistycznymi (SSBN) klasy Ohio. Te okręty podwodne są zdolne do wystrzeliwania pocisków balistycznych z pozycji zanurzonych, aby trafić w zamierzony cel. Obecne amerykańskie SSBN mogą wystrzelić do 20 pocisków balistycznych zdolnych do przenoszenia ładunków jądrowych z wieloma głowicami na pocisk. Pocisk Trident II D5 to najnowszej generacji SSBN i może przebyć ponad 7000 kilometrów. Morska odnoga triady jest często uważana za najważniejszą, ponieważ okręty podwodne są trudne do wyśledzenia i zniszczenia.

Ląd

Lądowa odnoga Triady składa się 400 rozmieszczonych międzykontynentalnych pocisków balistycznych (ICBM) Minuteman III. Amerykańskie ICBM są przechowywane w podziemnych silosach w Montanie, Północnej Dakocie i Wyoming, ale silosy rozciągają się również do Kolorado i Nebraski. Każdy ICBM ma jedną głowicę — zwykle W87 lub W78 — ale może pomieścić dwie lub trzy głowice każda. ICBM pozostają w stanie natychmiastowej gotowości, co oznacza, że ​​można je uruchomić w ciągu kilku minut.

 

Statyczny charakter silosów ICBM czyni je podatnymi na ataki i zwiększa ryzyko błędnego obliczenia. Jeśli Stany Zjednoczone wykryją nadchodzący atak lub coś, co wygląda na nadchodzący atak, pojawia się presja psychologiczna, aby wystrzelić ICBM, zanim zostaną zniszczone w ich silosach – rodzaj mentalności „wykorzystaj lub strać”. Jest to połączenie słabości ICBM, ryzyka błędnej kalkulacji i kosztu odtworzenia, co skłania niektórych ekspertów do twierdzenia, że ​​Stany Zjednoczone nie potrzebują już lądowego systemu broni jądrowej.

Federacja Rosyjska

Powietrze

Rosyjskie Dowództwo Lotnictwa Dalekiego Zasięgu składa się z sześciu dywizji, z których dwie to dywizje ciężkich bombowców złożone z samolotów Tu-160 i Tu-95MS. Armia posiada cztery dywizje bombowców Tu-22M3 (Backfire C).

Szacuje się, że na początek 2020 roku Dowództwo posiada 66 bombowców strategicznych. Bombowce mogą przenosić różne modyfikacje pocisku manewrującego Kh-55 (AS-15) oraz bomby grawitacyjne.

Morze

Marynarka Wojenna posiada 10 funkcjonalnych strategicznych okrętów podwodnych trzech różnych typów. W bazach Floty Północnej znajduje się pięć okrętów podwodnych 667BDRM (Delta IV). Kolejna Delta IV przechodzi remont. Flota Północna jest również gospodarzem okrętu podwodnego klasy Project 955. W bazie Floty Pacyfiku znajduje się jeden okręt podwodny 667BDR (Delta III) i dwa okręty podwodne Projektu 955.

Projekt 955 (znany również jako Borey lub Yuri Dolgorukiy) to najnowsza klasa okrętów podwodnych. Budowę rozpoczęto w 1996 roku, a pierwszy do Floty Północnej w 2013 roku. Kolejne okręty podwodne tej klasy dołączyły do ​​Floty Pacyfiku we wrześniu 2015 i wrześniu 2016 roku. W styczniu 2016 roku przyjęto do służby trzy okręty podwodne Projektu 955. kolejne cztery w budowie.

Rosja posiada również nowy system rakietowy R-30 Buława. Ten nowy system jest przeznaczony do wdrożenia na atomowych okrętach podwodnych klasy Borey. Oczekuje się, że okręty podwodne typu Borey będą stanowić rdzeń rosyjskiej strategicznej floty okrętów podwodnych, zastępując starzejące się łodzie Projektu 941 i Projektu 667.

Ląd

Rosja nie udziela dokładnych danych na temat ich systemów lądowych. Wiadomo, że mają 320 silosów. Strategiczne Siły Rakietowe obejmują trzy armie rakietowe: 27. Gwardyjską Armię Rakietową (dowództwo we Włodzimierzu), 31. Armię Rakietową (Orenburg) i 33. Gwardyjską Armię Rakietową (Omsk).
Rosyjskie Strategiczne Siły Rakietowe dysponują 286 pociskami ICBM zdolnymi dostarczyć 958 głowic nuklearnych – 46 R-36M2 (SS-18) w silosie, 30 UR-100N (SS-19) w silosie, 36 mobilnych RT-2PM „Topol” (SS-25), 60 silosowych RT-2UTTH „Topol M” (SS-27), 18 mobilnych RT-2UTTH „Topol M” (SS-27), 84 mobilne RS-24 „Yars” (SS-29) oraz 12 silosowych RS-24 „Yars” (SS-29).

Rosyjski pocisk Iskander – jak bardzo jest groźny?

Posłuchaj naszych Podcastów:

SKOMENTUJ

Dodaj komentarz
Wpisz swoje imię