Aloes – właściwości, zastosowanie, przeciwwskazania

Aloes należy do rośliny Asphodelaceae (Liliaceae), jest rośliną krzewiastą lub drzewiastą, kserofityczną, wieloletnią oraz soczystą o barwie groszkowej. Rośnie w suchych regionach Azji, Afryki, Ameryki oraz Europy.

Posiada trójkątne i mięsiste liście z ząbkowanymi krawędziami, żółte rurkowate wiaty oraz owoce, które zawierają liczne nasiona. Każdy liść aloes uskłada się z 3 warstw:

  • zewnętrznej – pełni funkcję ochronną, syntezuje węglowodany i białka.
  • środkowej – warstwa lateksowa, żółty sok zawierający glikozydy oraz antrachinony;
  • wewnętrznej – ma postać przezroczystego żelu, który w 99% składa się z wody, reszta składników to aminokwasy, glukomannany, lipidy, sterole oraz witaminy.
  • Czytaj również: Co każda kobieta powinna wiedzieć na temat udaru mózgu?

Aloes posiada wiele podgatunków – spośród ponad 500 gatunków, tylko kilka było tradycyjnie stosowanych jako leki ziołowe, obecnie wykorzystuje się ich ok 75% Roślina posiada długą historię swojego zastosowania – Starożytni Grecy i Rzymianie używali aloesu do leczenia ran. Pozyskiwane z liści aloesu substancje wykorzystywali także Żydzi do balsamowania ciał, o czym w swojej ewangelii wspomina Jan. Soki z aloesu wykorzystywane były także przez starożytnych do przyrządzania pachnideł. W średniowieczu żółtawy płyn znajdujący się wewnątrz liści był preferowany jako środek przeczyszczający. Współcześnie aloes wykorzystywany jest w żywności, kosmetykach, produktach ziołowych i suplementach diety. Poniżej prezentujemy prawdziwe kompendium wiedzy o aloesie.

Skład

Aloes zawiera wiele cennych dla człowieka składnikówwitaminy (A, B9, B12, C, E), cukry (glukoza, fruktoza, glukomannany), minerały (wapń, miedź, chrom, selen, mangan, magnez, sód, cynk, potas), saponiny, ligninę, aminokwasy oraz kwasy salicylowe. Co jeszcze znajduje się liściach aloesu?

  • Kwas Salicylowy – posiada właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne
  • Cholina – silny antyoksydant, który neutralizuje wolne rodniki.
  • Enzymy – aliiazę, alkaliczną fosfatazę, amylazę, bradykinazę, karboksypeptydazę, katalazę, celulazę, lipazę i peroksydazę – pomagają one zminimalizować stany zapalne, wspierają również procesy trawienne.
  • Antrachinony – aloes zawiera ich w sobie aż 12 – są one związkami fenolowymi, które wykazują właściwości przeciwbólowe, przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne i przeczyszczające. W aloesie zawarte są Sterydy roślinne – cholesterol, kampesterol, β-sizosterol i lupeol, wszystkie wykazują działanie przeciwzapalne, lupeol dodatkowo ma właściwości przeciwbólowe i antyseptyczne.
  • Hormony – auksyny i gibereliny, działają przeciwzapalne, pomagają w gojeniu się ran.

Aloes dostarcza również 20 spośród 22 aminokwasów, których obecność jest niezbędna w ciele człowieka.

Właściwości i zastosowanie

Właściwości aloesu i zawartych w nim substancji od lat znajdowały się w kręgu zainteresowań naukowców. W wielu niezależnych badaniach udało się potwierdzić prawdziwy ogrom korzystnych dla zdrowia właściwości.

Aloes działa regenerująco i nawilżająco na skórę, co potwierdzają badania przeprowadzone na Uniwersytecie w Neapolu we Włoszech. Co więcej, dowiedziono, że stosowanie kremów z aloesem zmniejsza częstotliwość występowania skutków ubocznych radioterapii dotyczących skóry. Jak dowodzą wyniki badań przeprowadzonych na Kyung Hee University Global Campus w Korei Południowej, aloes posiada ochronny wpływ na fotostarzenie się skóry wywołane promieniowaniem UVB – ochrania skórę przed starzeniem się i uszkodzeniami, wywołanymi przez promienie słoneczne.

Inny zespół badaczy, który wyniki swej pracy opublikował w Medical Association Journal Pakistan potwierdził skuteczność aloesu w leczeniu ran po oparzeniach, co więcej ma on minimalizować ból spowodowany oparzeniami. Aloes sprawdza się również w walce z trądzikiem i wszelkimi zmianami zapalnymi skóry, powszechnie są dostępne środki czyszczące, kremy i toniki z aloesem, które powinny być doskonałym wsparciem. Jak potwierdzają badania naukowe najskuteczniejsze w walce z trądzikiem są środki, które łączą w sobie leki konwencjonalne z żelem z aloesu. Inne badania potwierdzają skuteczność aloesu w leczeniu pęknięć skóry w okolicach odbytu – tzw. „szczelin” – kilkukrotne nałożenie kremu z aloesem na dotknięty chorobą obszar już po jednym dniu przyspiesza gojenie.

Badania naukowe opublikowane w General Dentistry dowiodły że aloes jest tak samo skuteczny w zwalczaniu próchnicy jak pasty do zębów. Naukowcy dokonali porównania żelu z zawartością aloesu z dwiema popularnymi na rynku pastami do zębów. Wykazano wówczas, że aloes był równie dobry lub lepszy od past w zwalczaniu bakterii powodujących próchnicę. Jak argumentują autorzy badania – lateks aloesu bogaty jest w antrachinony, które są substancjami aktywnie leczącymi wykazującymi również działanie przeciwzapalne. Jak jednak ostrzegają naukowcy- nie wszystkie przeanalizowane żele zawierały odpowiednią ilość aloesu. Aby żel był skuteczny musi zawierać stabilizowany żel znajdujący się we wnętrzu rośliny.

 

Inne badania przeprowadzone w Sinhgad College of Pharmacy w Indiach wykazały zdolność aloesu do leczenia różnego rodzaju owrzodzeń, szczególnie u pacjentów z cukrzycą. Aloes zdaniem autorów badania świetnie sprawdza się w owrzodzeniach stóp wywołanych tą chorobą.

Naukowcy z Uniwersytetu Las Palmas de Gran Canaria w Hiszpanii ustalili, że wyciąg z kwiatów oraz liści aloesu ma właściwości przeciwutleniające i przeciwgrzybicze. Wykazano m.in. że substancje zawarte w aloesie są w stanie zniszczyć tzw. mycoplasmy – bakterie, które pozbawione są ściany komórkowej, przez co są odporne na wiele powszechnie stosowanych antybiotyków.

Wyniki badań opublikowanych w Nutritional Neuroscience dowiodły, że aloes przyczynia się do minimalizowania stanów depresyjnych, poprawia uczenie się i pamięć.

Jak zbierać aloes?

Aloes zbieramy głównie dla żelu i soku, jest to raczej proste. Potrzebna będzie dojrzała roślina, która ma już co najmniej kilka lat – zapewnia to odpowiednio wysokie stężenie składników aktywnych, na których nam zależy. Przed ponownym wycięciem liści z tej samej rośliny należy zaczekać kilka tygodni, jeżeli planujemy często eksploatować aloes warto mieć kilka roślin w rotacji. Aby zebrać żel i sok:

  1. Przed usunięciem liści upewniamy się, że są one zdrowe – wolne od pleśni i uszkodzeń.
  2. Jednorazowo usuwamy od 3 do 4 liści aloesu, wybieramy te, które są grube i zlokalizowane są w zewnętrznej części rośliny.
  3. Liście wycinamy jak najbliżej łodygi, większość prozdrowotnych substancji znajduje się u podstawy liści.
  4. Unikaj naruszania korzeni.
  5. Wycięte liście umyj i osusz.
  6. Kłujące krawędzie liści przetnij nożem.
  7. Za pomocą noża lub palców usuwamy żel wewnętrzny znajdujący się od zewnętrznej strony liścia.
  8. żółty sok spływający z liścia to tzw. lateks aloesu, jeżeli planujemy go użyć możemy „złapać” go w pojemnik, jeśli nie można go wyrzucić.
  9. żel aloesowy kroimy na plasterki lub kostki.

Jak używać żelu aloesowego? Świeżo zebrany żel aloesowy można stosować bezpośrednio na skórę, można go również dodawać do jedzenia, napoi i koktajli. Aby wykonać sok z aloesu – na każde 2 łyżki żelu z aloesu stosujemy 1 szklankę płynu, warto dodać też inne składniki, takie jak owoce, a następnie wszystko zmiksować w blenderze. Świeże plastry żelu aloesowego powinny być przechowywane w lodówce tylko przez kilka dni, im szybciej je spożyjemy tym lepiej. Żel aloesowy nadaje się również do mrożenia.

Środki ostrożności i przeciwskazania

Miejscowe zastosowanie aloesu w przypadku niezaawansowanych zmian i problemów skórnych jest umiarkowanie bezpieczne dla większości ludzi. W większości aloes jest dobrze tolerowany przez organizm, choć możliwe są podrażnienia i reakcje alergiczne. Nie powinno się stosować aloesu na poważniejsze rany i oparzenia. Warto obserwować swój organizm i jego reakcję na zastosowanie aloesu. Spożywania aloesu powinny unikać kobiety w ciąży, karmiące piersią i dzieci poniżej 12 roku życia. Warto też pamiętać, że aloes może wywołać biegunkę i skurcze brzucha co może osłabić wchłanialność przyjmowanych leków, a w efekcie zmniejszyć ich skuteczność. Aloes nie powinien być stosowany przez osoby z hemoroidami, zaburzeniami czynności i chorobami nerek, chorobami serca, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, cukrzyca oraz niedrożnością jelit.

Wśród możliwych skutków ubocznych stosowania aloesu wymienia się: obecność krwi w moczu, problemy z nerkami, osłabienie mięśni, nudności, biegunkę, bóle brzucha, zaniżony poziom potasu, zaburzenia w równowadze elektrolitowej.

Kupując preparat zawierający w swoim składzie aloes należy zapoznać się z dawkowaniem zalecanym przez producenta.

Przepis na kiszony sok z buraków

SKOMENTUJ

Dodaj komentarz
Wpisz swoje imię